Gisteren toonde Sebnem me een paar boeken van Amin Maalouf. Een Libanese schrijver die reeds twintig jaar in Frankrijk woont. Sebnem raadde me aan zijn boeken te lezen. Dus gisteravond snuffelde ik wat rond op het net en zo kwam ik bij deze recensie terecht van het boek van Lucas Catherine: ‘Rijstpap, Tulpen en Jihad’.  Een prachtige titel. Ik vond de tekst zo treffend dat ik hem jullie niet wil onthouden. Zoals ik altijd al zei: ‘we kunnen nog veel van elkaar leren’.

Boeken van Amin Maalouf die ik ga lezen (moet dus dringend op zoek in België)

-          ‘Moorddadige identiteiten’

-          ‘De omzwervingen van Baldassare’

-          ‘Eeuwig zonder vrouwen’

Reacties zijn welkom.